Kracht

Onze Wensen

KerstSfeer

Quote van de dag

Deze donkere zondagavond vullen we met mama tijd. Ik vraag aan de kindjes wat ze heel graag 
samen willen doen. Ryan wil kleuren. Dus we trekken de lade open met de kleurpotloden en
de stiften. En we kiezen elk een wit plaatje uit. Al snel zie je overal fleurige kleurtjes.
Zowel op papier als op de handjes! :-)

Roselinde wil iets maken van lego... We laten onze hoofdjes leeg zonder een plannetje.
Maar mama heeft wel een ideetje in haar hoofd... Zusje maakt een huisje, en mama heeft
dit uit haar hoed getoverd: 

Toe aan even stil zitten denk ik. We zetten de tv op, even op de bank hangen...
Ryan vraagt om een film op te zetten. Leuk idee.
Uit die hopen keuze kiezen we samen een kerstshow van Samson en Gert. 
De show start en Roselinde zegt plots vol bewondering;

- " Mama, die hond kan praten!" 

- " ... " :-)

+ leutig mee dansen! :-) 




- MaMa -

Status van de dag

Die bekendste witte site met die grote blauwe letter F, je weet wel... 
Bijna iedereen kan het niet weerstaan om in die grote online wereld mee te doen. 
Dan laten we onze tijd voorbij kruipen door nerveus naar beneden te scrollen. 
Hopend om iets zinnig te zien, hunkerend naar foto's, of benieuwd naar de laatste
nieuwe status van een 'internet vriend' ... 
Geef toe, je ziet soms wel eens wat voorbijgaan waar je bij denkt: 
moet dit nu echt online dat iedereen het ziet? Of: Is dit nu interessant? 
Deze avond kwam ik een status tegen: overbodig en misschien iets té intiem? 
Maar ah dat is de mode van die online wereld zeker: dat dit soort dingen kunnen 
en iedereen dit maar normaal vind? 
Waar gaan we met onze gedachten naartoe? Denk ik dan. 
Hier komt ie: 

" Goede morgend vrienden
kem geen goesting om op te staan
mo tis van moeten kmoe plassen verdome 
:'-) " 

Leestekens of hoofdletters overbodig natuurlijk. 
Schrijffouten toegelaten. 
En dan antwoorden mensen daar nog op hé! 

Groetjes van - iemand die niet compleet gek is -
* brede glimlach icoon *

Quote van de dag

Ons avondmaal aan tafel is hier altijd een heel ritueel... 
Omdat de kinderen 's middags boterhammen eten op school, eten wij 's avonds 
allemaal samen aan onze eettafel. 
Mama en papa samen in de keuken koken, kindjes helpen tafel te dekken 
met hun bordjes en bestek. En dan begint het;
De pannen op tafel... Ryan opscheppen, vlees snijden, Roselinde opscheppen, snijden, 
Rodney niet vergeten, 
en Roselinde heeft tegen dan al haar geduld verloren. 
Zie je het voor je; iedereen heeft eten op zijn bord maar mama heb nog geen 
beet binnen hoor :-) 
Roselinde: " Mamaaaa, ik wil nog vleesje!" Haar tweede portie al? 
En dan zegt mama met een zucht: " Ja schat, eventjes geduld! Je weet wat ik 
hier allemaal doe... " Klaar met een hele uitleg, valt ze me in... 
" Ja, want mama, je hebt maar twee handen hé! " - ( ... ) Zucht. 
Zegt ze plots: " En ook twee benen!" :-) 

- Mama - 

Sint op bezoek

De man met de lange witte baard, met zijn kleurige geklede vriendjes
waar elk kind zo dol op is :-) 
was al op bezoek geweest in november. 
Maar daar heeft mijn slimme dochter van 4 jaar dus iets op gevonden... 
"De Sint is bij ons nog niet geweest hoor mama! 
Dat waren de Pietjes die al cadeautjes afgezet hebben toen.
Nu zondag komt de Sint nog langs hoor bij ons thuis!"
Dus wat moet je dan zeggen? Ze is nog zo klein en ik vind het zo lief!
Daarom ga ik dus mee in haar fantasiewereld, en ik vind het zalig.
Die pretlichtjes in haar ogen als ze verteld wat de Sint gebracht heeft... 
Broer en zus, zo gelukkig met die enkele snoepjes en dat kleine extra cadeautje. 
Iedereen doet hier mee, maar geef toe dat de ouders ook stiekem mee genieten! 

Mama

Respect & Begrip

Respect

Begrip

Dat is wat ik wil,

dat is wat ik stil vraag.

Merk je dat dan niet?

Ik wil niet discuteren,

ik wil er verder niet over praten.

En dan klap ik volledig toe.

Geen woord meer.

Laten we over iets anders babbelen.

Want jij begrijpt mij toch niet.

Wie wél?

Vraag ik me dan ook af.

Je hebt geen respect voor mijn keuze.

Je hebt ook totaal geen begrip voor mijn situatie.

Je lacht het weg, vol ongeloof,

maar ik kan alleen maar denken aan

tranen die ik wegdruk.

Ik kan alleen maar denken aan de pijn

die nooit gezien word.

Mag ik alsjeblief respect?

Heb toch wat begrip en medeleven.

Ook al snap je het niet.

Want je hebt het geluk dat je de wereld niet kent.

Leef jij maar in jouw cocon.

Leef jij maar in jouw wereld.

Ook jij hebt ups en downs.

Dat begrijp ik wel.

Maar heb dan geen kritiek op mijn situatie.

Want dit is mijn bewuste keuze.

Daar heb ik voor gekozen,

voor dit gezin.

Dit gezin is mijn leven, mijn alles.

Ik voel me gelukkig met wat ik heb.

Ik ben omringt met liefde,

en dat is bij mij wat het meeste telt.

Dus ik vraag niet dat je mij begrijpt,

maar ik wens enkel:

respect en

begrip.

-Me- 

VerjaarDag

Als vervolg op mijn vorig blogberichtje van mijn verjaardag... 

KeRsTbOoM

Altijd op zoek naar iets origineels... Dat ben ik. 
Iets willen maken dat toch nét iets anders is dan alle andere dingen. 
Dat maakt het zo uniek! 
Met hulp van dochtertje lief is dit het resultaat: 

Onze Eerste KerstBoom van Lego !!