Zondag was het zover... Een gebeurtenis die eerst nog verlengd is, maar nu liep de aftelkalender toch tot het grote vaarwel. Een dag waar bij veel mama's en papa's gemengde gevoelens bovenkomen, waar veel kinderen naar uitgekeken hebben; het afscheid van onze "oude" K3 ! Het welkom aan onze nieuwe K3 met Hanne, Klaasje en Marthe.
Er is al veel over geschreven in de kranten en tijdschriften. Maar toch wil ik ze graag even een speciaal woordje in mijn blog gunnen. Voor hun laatste dag als K3 hebben Josje Huisman, Karen Damen en Kristel Verbeke toch maar weinig extra aandacht gekregen in de media, vind ik persoonlijk. Ja, het was al een aantal maanden een heus circus. Maar die laatste dag hadden ze hun toch een standbeeld mogen geven vind ik. Want ze verdienen het! Tip maar in bij Google; K3 , en wat komt er allemaal niet tevoorschijn. Wat die meiden allemaal niet bereikt hebben! En dan mag ik zeker Kathleen Aerts niet vergeten! Ook zij verdient een medaille!
Als jong meisje ben ik met hun liedjes opgegroeid... Heyah Mama , was mijn allereerste kampliedje waar mijn vriendinnen en ik een hele week met moesten opstaan. Na een paar dagen zongen we elke toon uit volle borst mee. Op de laatste dag van ons kamp zwaaiden we elkaar uit met danspasjes op dit vrolijke liedje. Verre herinneringen die bovenkomen.
En nu ook, met mijn kindjes... Ze moeten nog maar de eerste noten van een liedje van K3 op de tv horen, of ze springen al uit de zetel om te dansen! Op school hebben ze een zalig toneelstukje opgevoerd van K3 zoekt K3 voor grootouderdag. K3 leeft bij onze kinderen! En die kleine prutskes beseffen niet dat er drie (vier!) dames vaarwel zeggen. Want er zal nog wel eens een show of liedje op tv voorbijkomen. Maar voor ons ouders is het toch een andere gewaarwording. Want geef maar toe; wie van jullie heeft er eens niet luidkeels meegezongen met een liedje? Teléromeo of 10.000 luchtballonnen ?!
MaMa TeiGetje Silvy
