Kiss the Baker

Een nieuw voornemen heeft zich in mijn hoofd genesteld... Af en toe ga ik ook een blogje schrijven over eten, koken, of iets wat daarbij aansluit. Stel je niet te veel voor, geen culinaire hoogstandjes hier. Maar wel menu's waar je de laatste druppel saus van je bord aflikt. Want hier is de grote chef-kok mijn man. Persoonlijk vind ik dat hij 5 sterren verdient, altijd maakt hij wel iets lekkers klaar. Ik sta ook wel eens te koken maar alles wat ik weet heb ik van hem geleerd.

Vandaag is het zondag. Zonnige zondag wou ik typen. Waar het gisteren een prachtige zon boven op mijn witte was scheen, hangen nu grijze wolken te druppelen. Dus vandaag is het gewoon zondag. En ik wou iets uitzonderlijk doen. Onze kindjes hebben zo de gewoonte als hun buikje knort dat ze roepen: "MaMaaaaaa, mag ik één koekje?" Vaak herhaald die vraag zich nog wel drie keer... Omdat onze koekenschuif vooral bedoelt is voor school, en ook niet eindeloos vol blijft wou ik iets anders verzinnen. Daarom besloot ik vanillepudding te maken! Daar zijn onze kinderen echt verlekkerd op, merk ik aan hoe ze al klaarstaan om de lepel af te likken. :-) 

Dan laat ik me graag eens gaan: haal ik de meest mooiste (of gekste) tassen uit de kast... 
Nu nog even afkoelen, en straks strooien we er alle kleurtjes muizenstrontjes op (hagelslag voor de Nederlanders onder jullie). Weer een lekkernijtje in ons knorrige buikje! Winnie the pooh zou jaloers zijn!

Liefs MaMa TeiGetje Silvy 

Witter aan de overkant...

De was aan de wasdraad is witter aan de overkant? 

Beste buurvrouw, heb je gemerkt hoe ik helemaal alleen flink mijn tweepersoons lakens omhoog gehangen heb zonder ze op de grond te laten vallen? 
Beste buurman, hopelijk heb jij niet gemerkt hoe ik subtiel mijn witte lingerie tussen de lakens verstopt heb? 

Het gras is groener aan de overkant... 
Jullie hadden een verjaardagsfeestje, de éérste verjaardag op een lange rij. Slingers, ballonnen, tafelversiering en een lange rij stoelen. Aangevuld met een grote parasol en hopen speelgoed. Een tipi tent, kruiptunnels, een grote trampoline en een zwembad. Je hoorde de kindjes plezier maken en gillen tot in heel de straat. Ja, jullie hadden veel plezier. Het feestje duurde tot een stuk in de nacht. De muziek stond luid en de bbq geur van lekker vlees maakte me ook gek... 

Ik geef het toe, ik was stiekem super jaloers! Nee, uitgenodigd wou ik niet zijn. Ik ben maar een buurvrouw en geen familie. Maar ik was jaloers omdat dat alleréérste verjaardagsfeestje zo perfect leek! Ik zag veel mensen toekomen met grote glimmende cadeautjes... Vrienden en familie vulden de héle tuin. 

Hier krijgen de kindjes ook wel cadeautjes. En ze waarderen wat ze krijgen. In hun kamer staat ook speelgoed omdat het beneden te vol word. Maar mama en papa moeten ervoor sparen, en denken de maand ervoor al na over wat te kopen. Familie hebben we ook wel, maar ik maakte nog nooit mee dat de tuin zo vol staat dat er geen stoel meer vrij is...

Is het gras groener aan de overkant?
Als ik in de tuin zit, zie ik jullie amper thuis. Zelfstandig en een job, de babysit is er en de feestjes zullen al gepland zijn. Er komt zelfs een kuisvrouw. Hier is het anders als er vier huppelende kinderen in de tuin rond springen terwijl mama de was omhoog hangt en papa het eten klaarmaakt... Want gaan eten op restaurant dat is er maar zelden bij. Dan ben ik blij dat we allen samen aan tafel kunnen zitten en de kindjes niet bij de oppas moeten vertoeven. 

"Vier?" kinderen, roepen de mensen dan uit. "Dat is toch altijd druk?" Ik heb niets liever als al die gezelligheid bij elkaar. De liefde die je krijgt geeft zoveel warmte. We doen alles voor onze kinderen, dat we soms onszelf vergeten. En het perfecte feestje zien aan de overkant, dat kraakt me. Wij zijn niet perfect. Kunnen niet de allernieuwste jacuzzi kopen of de playstation 4 op de kast zetten. Een reis naar het buitenland zit er al zeker niet in. Maar we zijn er voor onze kinderen en dat voelen ze. Dat is me nu even een grotere luxe. Dus gras wees aan de overkant maar groener, want ik ben blij met mijn eigen witte lakens aan mijn wasdraad! 

MaMa TeiGetje Silvy

Afkoeling

Te warm! Wat is het buiten zo warm! Ik zou mijn schouders nog verbranden nu in de zon.

September... Je zou je toch verwachten aan koud weer met regen, maar nee! 

We krijgen misschien mist in de morgen maar wel een prachtige zon tegen de middag! 

Sjaals en mutsen mogen we nog even in de schuif laten want ze voorspellen 30°! 

Werken en zweten, of boodschappen doen in de airco... 

Het is me wat dit Belgisch weertje... 

Begrijp jij dat nog die seizoenen?

Ons kindjes hadden het moeilijk deze middag in de tuin.

 Toen kreeg ik een leuk idee door een foto die ik eerder op pinterest zag: 

Benodigdheden:

lange tuinslang met een onuitputtelijke voorraad water,

een rol duct tape, 3 kindjes en de vraag:

"MammmmMa, wat gaan we doennnnnnnn"?! 

Een plastieken fles met honderd gaatjes. 

En even opletten als je het water opzet; richt de gaatjes vooral niet 

op de achterdeur, op je drogende was, of op de hond... 

Plezier gegarandeerd! 

MaMa TeiGetje Silvy 

Nieuw begin

Enthousiast

en met een gouden hart,

op een nieuwe werkplek

maak ik mijn nieuwe start.

Met een frisse haarstijl

en een zenuwachtige glimlach,

spring ik op mijn fiets

klaar voor elke fulltime dag.

Vriendelijke woorden

en een stevige handdruk,

een warm ontvangst

geven mij de eerste indruk.

Enkele dagen later nu

enkel mijn voetjes doen wat pijn,

maar het voelt goed

dat ik eindelijk mezelf mag zijn.

Ik ben daar welkom

ook ik leer veel bij,

ik word aanvaard in het team

en dat maakt me reuze blij.

De mensen zijn daar zo dankbaar

dat je zoveel voor hun doet,

door een attent gebaar krijg je een glimlach

en dat doet oh zo goed.

Ik ben van ver gekomen

om hier nu te staan,

de vele keuzes waren zwaar

maar die last laat ik nu gaan. 

MaMa TeiGetje Silvy

Oma Emotie

Een monster blog... Het gaat niet over monsters, maar het is wel een mega lange blog vol emoties. Ik heb me zo laten gaan in mijn schrijven, dat het zelfs te groot was om hier te plaatsen... Daarom heb ik een pagina gemaakt speciaal voor haar; voor oma! 

Komen jullie meelezen? En meegenieten van het verhaal. Klik hier: 


MaMa TeiGetje Silvy 

Schooltijd

Zoals beloofd zijn hier ook van mijn kindjes foto's van de allereerste schooldag! Ze zijn fier, en hun ogen schitteren samen met een stralende glimlach. Vol enthousiasme stapten ze samen de schoolpoort door. En mama stapte met een leeg gevoel die speelplaats weer uit. Om thuis te gaan genieten van de rust. De uren vlogen voorbij als niets, en al snel was het terug half 4. Vrolijke belevenissen en een bundeltje papier werk vulden onze eerste schooldag avond. Het schooljaar is weer begonnen! 

Rituelen sluipen terug onze morgen binnen: de snooze wekker drie keer afduwen, 

een grote stapel boterhammen plakken voor in de brooddozen en voor het ontbijt, 

het zandlopertje voor het tandenpoetsen omdraaien, kleren omgekeerd aandoen en 

vechten met de kam om knoopjes in haar haren uit te kammen, ... 

Terug 's avonds uitkijken naar het vier uur tussendoortje en het vervelende huiswerk. 

's Avonds eten wij onze warme maaltijd met ons vijf allemaal samen. 
Op tijd naar de klok kijken voor slaaptijd. Want ook daar zitten een heleboel rituelen in. 
Een dikke kus voor papa, een boekje lezen, waaklichtje aan 
en knusjes onder het laken gestopt doen ze hun oogjes toe. 
En dromen ze over K3 die samen danst met Mega Mindy...

Of over draken die kunnen vliegen door de tuin... 

Wat worden kleine kindjes groot...

Maar elke dag zijn we zo fier op hun! 

MaMa TeiGetje Silvy

School?!

Opnieuw is er een datum om naar uit te kijken! De eerste schooldag 1 september komt er donderdag aan! Niet zo stressvol als een huwelijk, maar toch ook met de nodige voorbereidingen... 
Ik ben zo een mama die de avond ervoor de hele tafel georganiseerd vol leg met alle spulletjes en kleertjes voor de dag erna, een gouden tip! Zo ben je 's morgens veel rustiger en heb je meteen alles bij de hand. Geen onnodige zoektochten.

De kindjes hebben geen extra stress. Ryan naar het tweede leerjaar, Roselinde naar de derde kleuterklas. Ze weten wat hun te wachten staat. Dat onze kleine Rodney in januari ook naar school mag, dat zal weer een ander traantjes? verhaal worden... 

Vandaag de kindjes een beetje verwent. Want in elke winkel die je binnenstapt ligt er natuurlijk wel iets van schoolspullen naar je te roepen: koop mij, koop mij! 
Mama en papa zijn eraan bezweken... De verleiding was te groot, en ook omdat het dringend nodig was (want de oude was versleten) heeft ons Roselinde een nieuwe boekentas gekregen van Frozen. Zie je haar oogjes twinkelen? 

Samen met haar Frozen kleedje en ketting zal ze schitteren op die eerste dag. En ja misschien geef ik aan de mode weer eens toe en post ik ook wel een foto van mijn kindjes met hun jas en boekentas aan... Die overdreven hype waar je ineens minutenlang kan scrollen en opeens alleen maar kinderen ziet in hun piekfijne outfit... Fier zijn we allemaal! 

Onze Ryan gesoigneerd met nieuwe mappen, stiften, lijm, ... Jullie kennen dat lijstje wel, met de figuurtjes van de minion en cars. 

Rodney zijn boekentasje van Piraten staat ook alvast klaar, Ronan microstiftjes gekregen. De anti chocolade koekjes in de schuif, en de drankjes koud in de koelkast. De nieuwe brooddozen en koekjesdozen zijn ook al genaamtekend. En zo zijn we allemaal klaar om die eerste dag na half 9 terug stiekem een vreugde dansje te maken! Joepie, terug school! ;-)

MaMa TeiGetje Silvy 

Eventjes teveel...

Geek Girl #2 Blundert door

GEEK GIRL #2

BLUNDERT DOOR

By Holly Smale

Niet om het niveau te laten dalen, want het is een echte tienerboek, maar gewoon om een zachtere leesstof te lezen. Om mijn gedachten een beetje minder te moeten doen piekeren. Even lezen voor ontspanning. En omdat ik stiekem de gedachtegang van een tiener zo zalig en fantasierijk vind... Zo merkbaar volwassener maar toch nog niet hélemaal volwassen. Je leest echt mee in dit boek en je ziet deze Geek Girl echt opgroeien, bijleren en openbloeien! 

Een grappig verhaal vol stuntelige belevenissen, met haar spectaculaire feitenkennis. En toch weet ze helemaal niets van jongens. Een avontuur met een einde waar alles in duidelijk word, en waar vriendschappen in het hart gesloten worden.

Het avontuur in Tokio was behoorlijk "coolioko" ! :)

Lees hier mijn blog berichtje over het eerste boek van deze serie.

MaMa Teigetje Silvy, een ontspannend boekenwurmpje. 

Onze trouwdag