Mijn eisen aan een boek, bij justmejustbooks.

Wat ben ik fier! Ik mag jullie met veel trots aankondigen dat ik een tweede gastenblog geschreven heb voor Marrit Beekman. Ze vroeg me om te schrijven over mijn eisen aan een boek, en met veel enthousiasme heb ik daar even moeten over gaan nadenken... Maar de antwoorden lagen zo in mijn hoofd. Lees meer...

Liefs, Silvy 

En BEDANKT aan Marrit voor deze leuke samenwerking! 

 Lees hier mijn éérste blog, voor Live Your Life Reading. 

Respect van de pot gerukt

Raar maar waar, dit heldenepos kwam tot stand vlak voor het ter persen gaan,
de hersenkronkels snel toevertrouwd aan een dun velletje papier,
balancerend op de rand van ingehouden spanning en zelfvoldaan plezier, 
zwevend tussen hoop en vrees voor ontluisterend afgaan. 

Je beste vriend, gedichtendag!

Vandaag starten we met de eerste dag van de poëzieweek: het is vandaag gedichtendag! Ik ben dol op mijn gevoelens in gedichtenvorm om te gieten... Daarom is dit mijn eerste gedichtje. Mijn beste vriend die me kwam troosten...

Iedere kattenliefhebber, of iedere vrouw met een huiskat zal mijn gevoel wel herkennen. 

Want wie staat er voor je klaar zonder vooroordelen? Wie komt er spinnen als je ergens pijn hebt? Geef toe, het is zo rustgevend om samen te knuffelen! Mijn lieve "LouLou", je bent zo dapper op je drie pootjes! 


Liefs, MaMa Silvy


 Lees je mee met mijn gedichtjes? 

Aan de dame achter het raam.

Elke avond na het werken rij ik met mijn fiets je villa voorbij. Omdat ik traag vooruit kom op mijn twee wielen, heb ik de tijd om stiekem bij je naar binnen te kijken. Want het licht brand fel en je gordijnen zijn open. 

Sorry mevrouw, dat ik even door het raam bij je naar binnen kijk!

Het is al zo’n twee weken nu,

Ik heb gewonnen! Met "Ons hyggeligste moment"!

Ik heb gewonnen! 

Dat had ik nog niet meteen door op de moment dat mijn man met een pakje binnen kwam gelopen: "Heb jij iets besteld?" Ik was verwonderd: "Huh? Neen!" Een langwerpig dik pakketje op mijn naam, wat een spannend gevoel toen ik die mocht openen! 

In de kijker: baby’s buikkrampjes, voor mama ’n glaasje wijn.

Op mijn werk ga ik vooral om met een oudere generatie mensen. Toen ik een vader met een papfles water mijn keukentje in zag lopen, waren woorden overbodig. “De microgolf staat hier, geef maar!” Zei ik met een brede glimlach nog voor hij zijn vraag gesteld had. Volg hier hun korte verhaal, en mijn boodschap aan alle ouders...

"Ontvangen" voor Vrouw Op Eigen Benen

Omdat naast geven van een lief gebaar, ontvangen ook heel belangrijk is, schreef ik een tweede deel voor "Vrouw op eigen benen".

"Geven is soms moeilijk, maar de moeite waard. Want ontvangen van iets, is datgene wat de duistere hemel opklaart!" Lees meer...

MaMa Silvy


 Lees hier mijn andere gastenblogs. 

"Geven" voor Vrouw Op Eigen Benen

Mijn gastenblog voor "Vrouw op eigen benen". 

"Het is januari, en dan begint een mens na te denken over het voorbije jaar. Ik kan heel uitgebreid gaan schrijven, maar in deze blog wil ik alleen even stilstaan bij het geven." Lees meer...

MaMa Silvy


 Lees hier mijn andere gastenblogs. 

Eerste indruk bij een kennismaking...

De laatste dagen kom ik door mijn job veel in contact met mensen die met me kennismaken voor de eerste keer. En daar komt een eerste indruk om het hoekje meekijken... 

"Ik vind het altijd aangenamer als mensen even de tijd nemen om

persoonlijke vragen te stellen, zo laten ze zien 

dat ze interesse hebben in wie ik ben."

Ze mogen me vragen zoveel ze willen. Zo is een van de eerste vragen in het rijtje hoe oud ik ben... Het nieuws dat daarop volgt brengt ook zoveel vooroordelen met zich mee...

Mijn leven als een... achtpotige octopus!

Een hele poos geleden schreef ik een blog waarin ik nadacht hoe "mijn leven zou zijn als kat." Ik had veel lezers die verlangend uitkeken naar een vervolg. Dat ik een leven als hond of spin zou beschrijven, dat zagen ze wel zitten... Mijn gedachten hebben er even moeten over "kronkelen", maar vandaag sloeg het in als een bom: 

"Mijn leven als een ... achtpotige octopus!"

Veel mensen uit mijn nabije omgeving hebben al te vaak gezegd dat ik meermaals te veel hooi op mijn vork neem...